ارزش حسابرسی داخلی: چالشی اساسی برای حرفه حسابرسی
ارزش حسابرسی داخلی چیست و چگونه میتوان آن را به ذینفعان سازمان نشان داد؟ این سوالی اساسی است که بسیاری از حسابرسان داخلی و واحدهای حسابرسی با آن روبرو هستند. درک و اثبات ارزش افزوده حسابرسی داخلی نه تنها برای خود حسابرسان، بلکه برای کمیته حسابرسی، مدیریت ارشد و کل سازمان از اهمیت بالایی برخوردار است.
طبق چارچوب بینالمللی اقدامات حرفهای (IPPF) که توسط انجمن حسابرسان داخلی (IIA) منتشر شده است، «فعالیت حسابرسی داخلی زمانی برای سازمان (و ذینفعان آن) ارزش افزوده ایجاد میکند که اطمینانبخشی مرتبط و بیطرفانه ارائه دهد و به اثربخشی و کارایی فرآیندهای راهبری، مدیریت ریسک و کنترل کمک کند.» با وجود این تعریف، در عمل برداشتها از ارزش حسابرسی داخلی بسیار متفاوت است و بسیاری از واحدهای حسابرسی در اثبات تأثیرگذاری خود با چالش مواجهاند.
چگونه ارزش حسابرسی داخلی را تعریف کنیم؟
تعریف ارزش حسابرسی داخلی به شدت تحت تأثیر انتظارات ذینفعان متعدد سازمان، از جمله کمیته حسابرسی، هیئت مدیره، مدیرعامل و مدیران ارشد است. هر یک از این گروهها دیدگاه خاص خود را در مورد ارزشی که حسابرسی داخلی باید ایجاد کند، دارند. بنابراین، اولین قدم، درک و همسوسازی این انتظارات است.
این مطالعه یک مدل بلوغ را برای نقشهای حسابرسی داخلی پیشنهاد میکند که به سه سطح تقسیم میشود:
- شریک راهبری، ریسک و کنترل (GRC): در این نقش، حسابرسی داخلی خدمات اطمینانبخشی را به عنوان وظیفه اصلی خود ارائه میدهد.
- مشاور معتمد (Trusted Advisor): در این سطح، حسابرسی داخلی فراتر از اطمینانبخشی رفته و در حوزههای تخصصی خود مشاوره ارائه میدهد.
- خالق ارزش (Value Driver): در بالاترین سطح بلوغ، حسابرسی داخلی مرزهای سنتی را شکسته و در موضوعات پیچیده و استراتژیک که برای سازمان اهمیت حیاتی دارند، مشارکت میکند.
اندازهگیری ارزش افزوده حسابرسی
صرفاً شمارش تعداد حسابرسیها یا یافتهها برای اندازهگیری ارزش کافی نیست. برای ارزیابی کامل، باید به کیفیت کار، نوع خدمات (اطمینانبخشی در مقابل مشاوره) و نقش واحد حسابرسی در سازمان توجه کرد. ابزارها و شاخصهای کلیدی عملکرد (KPIs) مختلفی برای این منظور استفاده میشوند که میزان رضایت ذینفعان، اجرای توصیهها و تأثیر بر بهبود فرآیندها از جمله مهمترین آنها هستند.
یک رویکرد چهار مرحلهای برای خلق و انتقال ارزش
برای دستیابی به سطح بالایی از ارزش افزوده، این گزارش یک رویکرد عملی چهار مرحلهای را پیشنهاد میکند:
- شفافسازی انتظارات: ارزش افزوده مورد انتظار را با ذینفعان کلیدی مشخص کنید.
- تعریف و همسوسازی داخلی: ارزش افزوده را در داخل واحد حسابرسی داخلی تعریف و همسو کنید.
- ایجاد مدل اندازهگیری شفاف: یک مدل شفاف برای اندازهگیری عملکرد و ارزش ایجاد شده توسط واحد حسابرسی طراحی کنید.
- انتقال ارزش: ارزش افزوده خلق شده را به طور مؤثر در داخل و خارج از واحد حسابرسی داخلی به اشتراک بگذارید.
با پیادهسازی این رویکرد، واحدهای حسابرسی داخلی میتوانند نقش خود را از یک ناظر صرف به یک شریک استراتژیک و خالق ارزش در سازمان ارتقا دهند و تأثیرگذاری خود را به وضوح به نمایش بگذارند.
منبع: این مقاله بر اساس گزارش پژوهشی “Defining, Measuring, and Communicating the Value of Internal Audit” تهیه شده است که توسط بنیاد حسابرسی داخلی (Internal Audit Foundation) منتشر شده است.
